Рӯзӣ ки маро ба назд ту давронаст

روزی که مرا به نزد تو دورانست

Соқӣу шаробу қадаҳ ва давронаст

ساقی و شراب و قدح و دورانست

Вондм ки маро таҷаллӣ эҳсонаст

واندم که مرا تجلّی احسانست

Ҷон дар тани ман чу Мӯсо умронаст

جان در تن من چو موسیِ عِمرانست

Хониш
рбоъӣ шморҳ 339 — бҳноз шквҳӣ