Ман бандаи он касам ки бимош хуш аст

من بندهٔ آن کسم که بیماش خوش است

Ҷуфти ғами он касам ки танҳоаш хуш аст

جفت غم آن کسم که تنهاش خوش است

Гӯйанд вафоӣ ӯ чаҳ лиззат дорад

گویند وفای او چه لذت دارد

зи онам хабарӣ нест ҷФоҳош хуш аст

ز آنم خبری نیست جفاهاش خوش است

Хониш
рбоъӣ шморҳ 417 — бҳноз шквҳӣ