Мансури ҳаллоҷӣ ки аноолҳқ мегуфт

منصور حلاجی که اناالحق میگفت

Хоки ҳамаи раҳ ба нӯк мижгон ме рафт

خاک همه ره به نوک مژگان می‌رفت

Дрқлзми нестии худ ғӯта бихӯрад

درقلزم نیستی خود غوطه بخورد

Онкии пас аз он дар аноолҳқ май сифт

آنگه پس از آن در اناالحق می‌سفت