Аз оби ҳаёти дӯст бемор намонад

از آب حیات دوست بیمار نماند

Дар гулбуни васли дӯсти як хор намонад

در گلبن وصل دوست یک خار نماند

Гӯйанд дарчии ист аз дили сӯии дил

گویند درچه‌ایست از دل سوی دل

Чаҳ ҷои даричае ки девор намонад

چه جای دریچه‌ای که دیوار نماند