Аввал ки рухами зарду дилами пурхӯн буд

اول که رخم زرد و دلم پرخون بود

Ҳам хирқау ҳамроҳи дилами маҷнӯн буд

هم خرقه و همراه دلم مجنون بود

Он сӯрат ва он қоида то акнӯн буд

آن صورت و آن قاعده تا اکنون بود

Корӣ омад ки он ҳамаи модӯн буд

کاری آمد که آن همه مادون بود

Хониш
рбоъӣ шморҳ 542 — бҳноз шквҳӣ