Бор дигар ин хастаи ҷигар боз омад

بار دگر این خسته جگر باز آمد

Бечора ба по рафт ва ба сарбоз омад

بیچاره به پا رفت و به سرباز آمد

Аз шавқи ту бар мисоли ҷонҳои шариф

از شوق تو بر مثال جانهای شریف

Сӯии малик аз кӯй башар бозомад

سوی ملک از کوی بشر بازآمد