Ҳилл то баравад сараш ба девор ояд

هل تا برود سرش به دیوار آید

Сари бишиканаду ҷома ба хӯн олоед

سر بشکند و جامه به خون آلاید

Ояд бар ман сӯзану ангушти газон

آید بر من سوزن و انگشت گزان

Кон гуфта суханҳои маниш ёд ояд

کان گفته سخنهای منش یاد آید