Садаи ҷашн мулӯк номдораст
سده جشن ملوک نامدار است
зи аФридўн ва аз ҷам ёдгораст
ز افریدون و از جم یادگار است
Замини гӯйии ту имшаб кӯҳ тавраст
زمین گویی تو امشب کوه طور است
Казу нур таҷаллӣ ошкораст
کز او نور تجلّی آشکار است
Гар ин рӯзаст шаб хондаш набояд
گر این روز است شب خواندش نباید
Вагар шаб рӯз шуд хуш рӯзгораст
و گر شب روز شد خوشروزگار است
Ҳамоно кин диёри андар биҳишт аст
همانا کاین دیار اندر بهشت است
Ки баси пурнур ва рӯҳонӣ диёраст
که بس پرنور و روحانیدیار است
Фалакро бо замин анбозӣ омад
فلک را با زمین انبازی آمد
Ки расм ҳар ду тан дар як шумораст
که رسم هر دو تن در یک شمار است
Ҳамаи аҷроми он арқон нураст
همه اجرام آن ارکان نور است
Ҳамаи аҷсоми ин аҷзои норст
همه اجسام این اجزای نار است
Агар на кон биҷодаҳаст гардун
اگر نه کانِ بیجادهست گردون
Чаро боди ҳаво биҷодаҳ бораст
چرا باد هوا بیجادهبار است؟
Чаҳ чизаст он дарахти равшаноӣ
چه چیز است آن درخت روشنایی
Ки бар як аслу шохаш сад ҳазораст
که بر یک اصل و شاخش صدهزار است؟
Киӣ сарв баландасту гуҳии боз
گهی سرو بلند است و گهی باز
Ақиқин гунбад заррин нигораст
عقیقینگنبد زرّیننگار است
Ар айдун кӯ басӯрат равшан омад
ار ایدون کاو بهصورت روشن آمد
Чаро тираи дамаши ҳамранги қорст
چرا تیرهدَمش همرنگ قار است؟
Гар аз фасл зимистонаст баҳман
گر از فصل زمستان است بهمن
Чаро имшаби ҷаҳон чун лола зораст
چرا امشب جهان چون لالهزار است؟
Балола монад ин лекин на лола аст
به لاله مانَد این لیکن نه لالهست
Шарори оташи намруду норст
شرار آتش نمرود و نار است
Ҳамеи мари мавҷи дарёро бисӯзад
همی مر موج دریا را بسوزد
Бидон монад ки хашм шаҳриёраст
بدان ماند که خشم شهریار است
Сипаҳбади мейри насри Носири дайн
سپهبد میر نصرِ ناصرِ دین
Ки дайнро пушту давлатро шиораст
که دین را پشت و دولت را شعار است
Бҷоӣӣ каз ниёз онҷо тамӯзаст
به جایی کز نیاز آنجا تموز است
Насими ҷӯад ӯ тоза баҳораст
نسیم جود او تازهبهار است
Биҷои захм ӯ хоро хамираст
به جای زخمِ او خارا خمیر است
Биҷои бахшишаш дарё ғубораст
به جای بخششش دریا غبار است
Бар шамшер ӯ мғФр шикофаст
برِ شمشیر او مغفرشکاف است
Сари пайкон ӯ ҷавшан гузораст
سرِ پیکان او جوشنگذار است
Ба пеши азм ӯ саҳро ва дашт аст
به پیش عزم او صحرا و دشت است
Ҳисори душман , ар чанд устувораст
حصار دشمن ارچند استوار است
Аморатро блФзш иттифоқаст
امارت را به لفظش اتفاق است
Ҳукӯматро брأиш эътибораст
حکومت را به رایش اعتبار است
Бакори андари ҳакими пеш байн аст
به کار اندر حکیمِ پیشبین است
Бабори андар амир Бахтиёраст
به بار اندر امیرِ بختیار است
Бшодӣ дар Кариму чиз бахш аст
به شادی در کریم و چیزبخش است
Бахшами андари ҳалим ва бурдбораст
به خشم اندر حلیم و بردبار است
Гар ӯро банда бошӣ ъз ва фахраст
گر او را بنده باشی عزّ و فخر است
Ҷуз ӯро банда бошӣ зл ва ораст
جز او را بنده باشی ذلّ و عار است
Бтиғи қаҳраши андари фалсафӣ ро
به تیغ قهرش اندر فلسفی را
Нишони ҷабр ва он ихтиёраст
نشان جبر و آنِ اختیار است
Бҳди фазлаши андари ҳандасӣ ро
به حدِّ فضلش اندر هندسی را
Тариқи ҳандасаи илми нзорст
طریق هندسه علم نزار است
Аз он зардаст доим рӯй динор
از آن زرد است دائم روی دینار
Ки назд ҷӯад ӯ динор хораст
که نزد جود او دینار خوار است
Амир ар хор динораст шояд
امیر ار خوار دینار است شاید
Казу маддоҳ ӯ динор хораст
کز او مدّاح او دینارخوار است
Шикори хусравон мурғасту нахҷӣр
شکار خسروان مرغ است و نخجیر
Сипаҳбади хусрав хусрав шикораст
سپهبد خسرو خسروشکار است
Нишоти шаҳри ёрони рӯз базм аст
نشاط شهریاران روز بزم است
Нишот ӯ буруз корзораст
نشاط او به روز کارزار است
Бар ӯ мумтаҳанро дастгоҳаст
برِ او ممتحن را دستگاه است
Бар ӯ мунҳазимро зинҳораст
برِ او منهزم را زینهار است
Чунон хоҳанд азуи хоҳандагони чиз
چنان خواهند از او خواهندگان چیز
Ки пиндорӣ ки наздаш мустаъораст
که پنداری که نزدش مستعار است
Ҷаҳонро осмон пар навол аст
جهان را آسمانِ پُرنوال است
Хадамро подшоҳ ҳақ гузораст
خدم را پادشاه حقگزار است
Бурузи ҷанги мари шамшер ӯ ро
به روز جنگ مر شمشیر او را
?данитар чиз шер марғзораст
دنیتر چیز شیر مرغزار است
Азу хоҳанд Яману исри кўро
از او خواهند یُمن و یُسر کاو را
Миёни Яману иср андар қарораст
میان یمن و یسر اندر قرار است
Ҳамонҷо Яман бошад кӯ ямин аст
همان جا یمن باشد کاو یمین است
Ҳамонҷо иср бошад кӯ ясораст
همان جا یسر باشد کاو یسار است
Русумаши мари никоятро мизоҷ аст
رسومش مر نکایت را مزاج است
Мисолаши мари ҷалолатро айёраст
مثالش مر جلالت را عیار است
зи ҳирси афв кӯ дорад бгитӣ
ز حرص عفو کاو دارد به گیتی
Гиромитар бнздши аътзорст
گرامیتر به نزدش اعتذار است
Ало то мояи зулмат з нураст
الا تا مایهٔ ظلمت ز نور است
Ало то мояи нур аз нҳорст
الا تا مایهٔ نور از نهار است
Ало то ҳар куҷо нозаст ранҷ аст
الا تا هرکجا ناز است رنج است
Ало то ҳар куҷо хурмост хораст
الا تا هرکجا خرماست خار است
Бақои бодаши чунон кўро муродаст
بقا بادش چنان کاو را مراد است
Ҳаме то даври гардунро мадораст
همی تا دور گردون را مدار است