Қавмӣ ки раҳ ба олам таҳқиқ ме баранд
قومی که رَه به عالَمِ تحقیق میبَرند
Мушкил ба тараоти ҷаҳони сар бар оваранд
مشکل به تُرَّهاتِ جهان، سر برآورند
Чизе ки ҳеҷ гӯна вафое наме кунад
چیزی که هیچ گونه وفایی نمیکند
Ман дар таъаҷҷубам ки ғам ӯ чаро хуранд ?
من در تعجُّبم که غم او چرا خورند؟
Ин ҷомҳо чаҳ фоида ? чун бар кунад аҷал
این جامهها چه فایده؟ چون بر کَنَد اَجَل
Венаи прдҳо чаҳ суд ? ки бар мо ҳаме даранд
وین پردهها چه سود؟ که بر ما همیدَرَند
Камтари зи мору мӯри шиноси он гуруҳ ро
کمتر ز مار و مور شناس آن گروه را
Каз баҳри мору мӯри тани худ бпрўрнд
کز بَهرِ مار و مور، تَنِ خود بپرورند
Хоҳии гузашт бе шаки азин остонаи ту
خواهی گذشت بیشک ازین آستانه تو
Ва онон ки аз паии ту биёянд бигузаранд
وآنان که از پی تو بیایند، بگذرند
Дасти замона бар сар мардум кунад ба сабр
دست زمانه بر سرِ مردُم کُنَد به صبر
Ин хокро ки мардумаш имрӯз барсаранд
این خاک را که مردمش امروز بر سَرَند
Рӯзии амир тахт нишинро нигаҳ кунӣ
روزی امیرِ تختنشین را نگه کنی
Каз тахти баргирифта , ба тобут ме баранд
کز تختْ برگرفته، به تابوت میبَرَند
Арбоби зулмро ба ситами дасти рӯзгор
اربابِ ظلم را به ستم، دستِ روزگار
Аз бех бар кунад , ки дарахтон бе баранд
از بیخ بر کَنَد، که درختانِ بیبَرَند
Гурги аҷали якояки азин гила май барад
گرگِ اجل یکایک ازین گَلّه میبرد
Венаи гиларо бибин ки чаҳ осӯда май чаранд !
وین گَلّه را ببین که چه آسوده میچَرَند!
Эксири сидқ дар дили онҳо ки кор кард
اِکسیرِ صدق، در دل آنها که کار کرد
Андомашон ба хок напӯсад , ки чун заранд
اندامشان به خاک نپوسد، که چون زَرَند
эй Авҳадӣ , Марви паии мурғони донаи чин
ای اوحدی، مَرو پی مُرغانِ دانهچین
Гар дар паии ҳавоӣ арш бибинӣ ки май чаранд
گر در هوایِ عرش ببینی، که میچرند
Бо толибони ?данеи дун дӯстӣ макун
با طالبان دنییِ دون، دوستی مَکُن
Каз рӯй ақли душмани худро мусаххаранд
کز رویِ عقل، دشمنِ خود را مُسَخَّرند