Нест ҷузи ғифлати маро аз умр беҳосил ба даст
نیست جز غفلت مرا از عمر بی حاصل به دست
Аз дил равшан надорам ғайри муштии гул ба даст
از دل روشن ندارم غیر مشتی گل به دست
Базми ъушрати ҳалқаи мотам буд бар бедилон
بزم عشرت حلقه ماتم بود بر بیدلان
Шамъи равшани ашк ва оҳӣ дорад аз маҳфил ба даст
شمع روشن اشک و آهی دارد از محفل به دست
Гул чу шох уфтад ба гулчин май расонади хеш ро
گل چو شاخ افتد به گلچین میرساند خویش را
Хӯни мо май оради охири домани қотил ба даст
خون ما می آرد آخر دامن قاتل به دست
Наъл ворунӣаст дар зоҳири марои ин печу тоб
نعل وارونی است در ظاهر مرا این پیچ و تاب
Варна ман чун роҳ дорам домани манзил ба даст
ورنه من چون راه دارم دامن منزل به دست
Боди дастӣ гар шавад бо хотири озодаи ҷамъ
باددستی گر شود با خاطر آزاده جمع
Чун санавбар метавон оварад чандини дил ба даст
چون صنوبر میتوان آورد چندین دل به دست
Дасту пое май занам чун мурғи бсмли зери теғ
دست و پایی می زنم چون مرغ بسمل زیر تیغ
Бар умеди он ки орми домани қотил ба даст
بر امید آن که آرم دامن قاتل به دست
Хотами фармонравойиро мусанно ме кунад
خاتم فرمانروایی را مثنی می کند
Мӯри оҷизро агар оради сулаймони дил ба даст
مور عاجز را اگر آرد سلیمان دل به دست
Нест ин ваҳшати сарои ҷои иморат , варна ман
نیست این وحشت سرا جای عمارت، ورنه من
Дорам аз гирди ятемии ҳамчуи гавҳари гул ба даст
دارم از گرد یتیمی همچو گوهر گل به دست
Неъмат дунё насозад сайри чашми ҳирс ро
نعمت دنیا نسازد سیر چشم حرص را
Ҳаст дар дарёии пари гавҳари садафи соил ба даст
هست در دریای پر گوهر صدف سایل به دست
наме тавон аз дили зудудани печу тоби ишқ ро
می توان از دل زدودن پیچ و تاب عشق را
Ҷавҳар аз фӯлод агар соиб шавад зоил ба даст
جوهر از فولاد اگر صائب شود زایل به دست