Бас ки аз даврон ба сахтӣ бугзарад аҳволи ман

بس که از دوران به سختی بگذرد احوال من

намезанад бар синаи санги ойӣна аз тимсоли ман

می زند بر سینه سنگ آیینه از تمثال من