То дил аз зулфаш ҷудоӣ кард аз ҷон сайр шуд

تا دل از زلفش جدایی کرد از جان سیر شد

Нофа то афтод давр аз нофи оҳӯ пер шуд

نافه تا افتاد دور از ناف آهو پیر شد

Рӯзии лаби ташнагонро медиҳад сомони худо

روزی لب تشنگان را می دهد سامان خدا

Доя ҳар хӯнӣ ки хӯрд аз дасти Тифлон , шер шуд

دایه هر خونی که خورد از دست طفلان، شیر شد