Сайқалӣ мешавад аз захми забони синаи мо

صیقلی می شود از زخم زبان سینه ما

Дами шамшер буд сайқали ойӣнаи мо

دم شمشیر بود صیقل آیینه ما

Бе қадаҳи роҳ ба ғайби даҳан худ набарем

بی قدح راه به غیب دهن خود نبریم

Олами об буд хилвати ойӣнаи мо

عالم آب بود خلوت آیینه ما

Ҳар ки нохун ба ҷгркоўии мо тез кунад

هر که ناخن به جگرکاوی ما تیز کند

Моҳ идаст ба чашми дил бе кӣнаи мо

ماه عیدست به چشم دل بی کینه ما