Он ки аз чоки дили хеш буд миҳробаш

آن که از چاک دل خویش بود محرابش

Нашавад пардаи нисёни ибодати хобаш

نشود پرده نسیان عبادت خوابش

Ҷӯши ишқ аз лаби ман меҳр хамӯшӣ бардошт

جوش عشق از لب من مهر خموشی برداشت

Ин на баҳрӣаст ки дар ҳуққа кунад гирдобаш

این نه بحری است که در حقه کند گردابش