Саҷдаи гоҳи бӯсаи ман нақши пой ӯ бас аст

سجده گاه بوسه من نقش پای او بس است

Дасти печи ҳасратами зулфи расоӣ ӯ бас аст

دست پیچ حسرتم زلف رسای او بس است

Аз лаби ширин чаҳ мехоҳанд хӯни кӯҳкан ?

از لب شیرین چه می خواهند خون کوهکن؟

Захми дандони таъассуфи хунбҳои ӯ бас аст

زخم دندان تأسف خونبهای او بس است