То нагирам бӯса аз лаби глъзори хеш ро

تا نگیرم بوسه از لب گلعذار خویش را

Нашканам аз чашмаи кавсари хумори хеш ро

نشکنم از چشمه کوثر خمار خویش را

Чун кунад барқи таҷаллии пои шухӣ дар рикоб

چون کند برق تجلی پای شوخی در رکاب

Кӯҳи натавонад нигаҳ дорад виқори хеш ро

کوه نتواند نگه دارد وقار خویش را