Рози ишқ аз дил бетоб наёяд берун

راز عشق از دل بی تاب نیاید بیرون

Гул аз оташ , шукр аз об наёяд берун

گل از آتش، شکر از آب نیاید بیرون

Нигаҳ аз чашми кабӯди ту чаҳ хуш ме ояд

نگه از چشم کبود تو چه خوش می آید

Юсуф аз нил ба ин об наёяд берун

یوسف از نیل به این آب نیاید بیرون

Дар чунин фасли баҳорӣ ки гул аз санг дамид

در چنین فصل بهاری که گل از سنگ دمید

Зоҳид аз гӯша миҳроб наёяд берун

زاهد از گوشه محراب نیاید بیرون

Нест аз вартаи афлоки халосии мумкин

نیست از ورطه افلاک خلاصی ممکن

Ба шинои мавҷи з гирдоб наёяд берун

به شنا موج ز گرداب نیاید بیرون