Надорам муҳаррамӣ чун кӯҳкан то дард дил гӯям

ندارم محرمی چون کوهکن تا درد دل گویم

зи санги хора май бояд марои одам тарошидан

ز سنگ خاره می‌باید مرا آدم تراشیدن