Ба умедӣ ки чун боди баҳор аз дар даруни ое

به امّیدی که چون بادِ بهار از دَر دَرون آیی

Чу гул , дар даст худ дорем , нақди зиндагонӣ ро

چو گُل، در دستِ خود داریم، نقدِ زندگانی را