Сад уқда , зуҳди хушк , ба корам фиканда буд

صد عُقده، زهدِ خُشک، به کارم فِکَنده بود

Зикраш ба хайри бод , ки тасбеҳи ман , гусехт !

ذکرش به‌خیر باد، که تسبیحِ من، گُسیخت!