Ҳар ки омад дар ғами ободҷҳон , чун гирдбод

هر که آمد در غم آبادجهان، چون گردباد

Рӯзгорӣ хок хӯрд , охир ба ҳам печид ва рафт

روزگاری خاک خورد، آخر به هم پیچید و رفت