Аз ҳамон роҳӣ ки омад : гул , мусофир ме шавад

از همان راهی که آمد: گُل، مسافر می‌شود

Боғи бон , беҳуда май бандад , дар гули зор ро

باغ‌بان، بی‌هوده می‌بندد، دَرِ گُل‌زار را