Ман ки рӯзӣ аз дил худ мехӯрам дар оташам

من که روزی از دل خود می‌خورم در آتشم

Вой бар онкас ки неъматҳои алвон ме хӯрд

وای بر آنکس که نعمتهای الوان می‌خورد