Дил чу шуд афсурда , аз ҷисми гронҷони пора Эй аст

دل چو شد افسرده، از جسم گرانجان پاره‌ای است

Ранги барг хеш бошад миваҳои хом ро

رنگ برگ خویش باشد میوه‌های خام را