Чун ток агарчӣ пои адаби каҷ ниҳода ем

چون تاک اگرچه پای ادب کج نهاده‌ایم

Мо ро баи резиши мижаи ашкбори бахш

ما رابه ریزش مژهٔ اشکبار بخش