Дидау дил то ба ақди гавҳару лаъли ту бастам

دیده و دل تا به عقد گوهر و لعل تو بستم

Бар рух аз ҷазаъ ӣмон баси ришта марҷон гусастам

بر رخ از جزع یمان بس رشته مرجان گسستم

Ҷони сипориро ба пояти срФкндму зи рақибон

جان سپاری را به پایت سرفکندم و ز رقیبان

Мардум аз хиҷлат ки монад ғайри ин кории зи дастам

مردم از خجلت که ماند غیر این کاری ز دستم

Давр чун бо ман расад соқии марои соғари мпимо

دور چون با من رسد ساقی مرا ساغر مپیما

Ман мудомам аз чашми хӯни рези ту май нохӯрдаи мастам

من مدامم از چشم خون ریز تو می ناخورده مستم

То ба шӯри ангези ҷомами бода ширин чашондӣ

تا به شور انگیز جامم باده شیرین چشاندی

Бе турши рӯеи шароби талхро соғари шикастам

بی ترش رویی شراب تلخ را ساغر شکستم

То ба қайди турраи ?ути бастами таъаллуқ яксар мӯ

تا به قید طره ات بستم تعلق یکسر مو

Бегазоф аз қайди ғамҳои ду гетии бози рустам

بی گزاف از قید غم های دو گیتی باز رستم

Бар висолат ҷон фишонам растгории роҳами имшаб

بر وصالت جان فشانم رستگاری راهم امشب

То напиндорӣ ки як рӯз аз фироқат сабр ҳастам

تا نپنداری که یک روز از فراقت صبر هستم

Хост тоз оташи рухи дӯди хати ман зини тағобун

خاست تاز آتش رخ دود خط من زین تغابن

Озари осо бар сари Кувайт ба хокистар нишастам

آذر آسا بر سر کویت به خاکستر نشستم

Кӣ ба ман кардӣ дароз аз остини дасти татовул

کی به من کردی دراز از آستین دست تطاول

Дидӣ ар кӯтаҳтарӣ афлок аз девори дастам

دیدی ار کوته تری افلاک از دیوار دستم

Шиква аз даврони миное сипеҳрам нест дар хур

شکوه از دوران مینایی سپهرم نیست در خور

Чун сафойии хӯни дил қисмат шуд аз даври аластам

چون صفایی خون دل قسمت شد از دور الستم