Ба гардуни ришта то зон ду зулфи пар шикан дорам

به گردون رشته تا زان دو زلف پر شکن دارم

Чаро бар вааш як муъминат аз машк хутан дорам

چرا بر وش یک مومنت از مشک ختن دارم

Дил аз чоҳ занхдонат барояд кӣ маози аллоҳ

دل از چاه زنخدانت برآید کی معاذ الله

зи печони турраи ?ут бо онкии сад мишкӣн расан дорам

ز پیچان طره ات با آنکه صد مشکین رسن دارم

Набошад чашми дармондами з ҷое дарди ишқат ро

نباشد چشم درماندم ز جایی درد عشقت را

Куҷои марҳам пазир уфтад чунин захмӣ ки ман дорам

کجا مرهم پذیر افتد چنین زخمی که من دارم

Чу дил то дар бағали ноРом ба як пероҳанат бо худ

چو دل تا در بغل نارم به یک پیراهنت با خود

Чу гул ҳар рӯзи чок аз доғи рӯят перҳан дорам

چو گل هر روز چاک از داغ رویت پیرهن دارم

Ту онҷо дар всоқти коми бахшойии рақибон ро

تو آنجا در وثاقت کام بخشایی رقیبان را

Ман ӣнҷо дар фироқати сар ба зонуӣ мҳн дорам

من اینجا در فراقت سر به زانوی محن دارم

Ба буии перҳани муштоқу муҳтоҷами бширии кӯ

به بوی پیرهن مشتاق و محتاجم بشیری کو

Ки дркўии ғамат ҳар гоми сад байт алҳзн дорам

که درکوی غمت هر گام صد بیت الحزن دارم

Ба срўқти дилам дар лаб раҳе бинмо ки ман бо вай

به سروقت دلم در لب رهی بنما که من با وی

Ҳикоятҳои хунин аз дарун хештан дорам

حکایت های خونین از درون خویشتن دارم

Ба болинами шабӣ то рӯз биншин ва оташам бинишон

به بالینم شبی تا روز بنشین و آتشم بنشان

Ки бо лаълат наоне бе забони чандин сухан дорам

که با لعلت نهانی بی زبان چندین سخن دارم

Ҳадиси ҳасанат аз мардум ниҳон монад магар чанде

حدیث حسنت از مردم نهان ماند مگر چندی

Ба базми хешу бегона аз он пос даҳан дорам

به بزم خویش و بیگانه از آن پاس دهن دارم

Ғариби осо ҳануз аз нави сари бегонагии дорӣ

غریب آسا هنوز از نو سر بیگانگی داری

Ба ман бо онкӣ умрӣ шуд ки дар Кувайт ватан дорам

به من با آنکه عمری شد که در کویت وطن دارم

Сафойии солу моҳу ҳафта чун бояд ҷудоӣ ро

صفایی سال و ماه و هفته چون باید جدایی را

Тавонад зист ӯ як рӯз берӯят напиндорам

تواند زیست او یک روز بی رویت نپندارم