Дар паии васли ҷафои ҷӯии ситами пора ӣ мо

در پی وصل جفا جوی ستم پاره ی ما

То дил аз ҳиҷр нашуд пора нашуд чора ӣ мо

تا دل از هجر نشد پاره نشد چاره ی ما

ё фироқами бикашад ё ба висолат бирасем

یا فراقم بکشد یا به وصالت برسیم

То чаҳ андеша кунад рои ту дарбора ӣ мо

تا چه اندیشه کند رای تو درباره ی ما

Дида дар пӯст нагунҷад гуҳи дидори магар

دیده در پوست نگنجد گه دیدار مگر

Айни шодӣ шудаи пайванд ба назора ӣ мо

عین شادی شده پیوند به نظاره ی ما

Дигари айём баҳор омад ва вақтаст ки боз

دیگر ایام بهار آمد و وقت است که باز

Узри сад тавба бихоҳад лаб май хора ӣ мо

عذر صد توبه بخواهد لب می خواره ی ما

Шудам ошуфта ба афвии коиди равшан

شدم آشفته به عفوی کآید روشن

Чашми сад Юсуф аз ин пероҳани пора ӣ мо

چشم صد یوسف از این پیرهن پاره ی ما

Нштрми зи он мижа бар сина чунон зад ки ҳануз

نشترم ز آن مژه بر سینه چنان زد که هنوز

намеравад хӯни дил аз дида ба рухсора ӣ мо

می رود خون دل از دیده به رخساره ی ما

Гуфтам орм ба тараҳҳуми дилат аз зорӣ гуфт

گفتم آرم به ترحم دلت از زاری گفت

Чаҳ кунад қатра ӣ борони ту бохораҳ ӣ мо

چه کند قطره ی باران تو باخاره ی ما

Гуфтам аз нӯши лабати бахши ман охркўгФт

گفتم از نوش لبت بخش من آخرکوگفت

наменасозад ба мизоҷи тўшкри пора ӣ мо

می نسازد به مزاج توشکر پاره ی ما

Улфатӣ ҳаст сафойӣ ба сеӣ қдонм

الفتی هست صفایی به سهی قدانم

Бӯда аз сарви мгртхтаҳ ӣ гаҳвора ӣ мо

بوده از سرو مگرتخته ی گهواره ی ما