Пери покизаи рои поки замир

پیر پاکیزه رای پاک ضمیر

Фахри аҳли вафо ба ҷинат рафт

فخر اهل وفا به جنت رفت

Ақли пераш чу буду бахти ҷавон

عقل پیرش چو بود و بخت جوان

Бохулӯсу сафо ба ҷинат рафт

باخلوص و صفا به جنت رفت

Чанг дар зайл авлиё заду зуд

چنگ در ذیل اولیا زد و زود

Ҳамчуи аҳли вло ба ҷинат рафт

همچو اهل ولا به جنت رفت

Рӯй бегонаи сони з худ бартофт

روی بیگانه سان ز خود برتافت

Бо худои ошно ба ҷинат рафт

با خدای آشنا به جنت رفت

Даст дар зад ба ҳабли ҳақи стўор

دست در زد به حبل حق ستوار

Ба ду пои ризо ба ҷинат рафт

به دو پای رضا به جنت رفت

Мамлу аз ҳақи тиҳии з ҳар ботил

مملو از حق تهی ز هر باطل

Холӣ аз моҷаро ба ҷинат рафт

خالی از ماجرا به جنت رفت

Ба тбро шуд аз ҷаҳаннами давр

به تبرا شد از جهنم دور

Бо влои худо ба ҷинат рафт

با ولای خدا به جنت رفت

Ҳаваси ҳашт кох минӯ дошт

هوس هشت کاخ مینو داشت

Зини сипанҷии саро ба ҷинат рафт

زین سپنجی سرا به جنت رفت

Дар саодати баси ин далел ӯ ро

در سعادت بس این دلیل او را

Ки худ аз Карбало ба ҷинат рафт

که خود از کربلا به جنت رفت

Рафт ҳамроҳаш аз ҷаҳони гӯйӣ

رفت همراهش از جهان گویی

Меҳру сидқу сафо ба ҷинат рафт

مهر و صدق و صفا به جنت رفت

То ниҳон карда рӯй пиндорӣ

تا نهان کرده روی پنداری

Раҳму рФқу ризо ба ҷинат рафт

رحم و رفق و رضا به جنت رفت

Кошт дар синаи ҳубу вифоқ

کاشت در سینه حب و وفاق

Покдл бериё ба ҷинат рафт

پاکدل بی ریا به جنت رفت

Бо сФоӣии ризои ваии рӯзӣ

با صفائی رضای وی روزی

Гуфт кӣ пери мо ба ҷинат рафт

گفت کی پیر ما به جنت رفت

Рост бо онкии худ нгрдоним

راست با آنکه خود نگردانیم

Бозгу каз куҷо ба ҷинат рафт

بازگو کز کجا به جنت رفت

Паии таърих дар ҷавобаш гуфт

پی تاریخ در جوابش گفت

Ҳоҷӣ аз нинаво ба ҷинат рафт

حاجی از نینوا به جنت رفت

۱۲۸۲қ

۱۲۸۲ق