Халафии фаррухи афзал аз хуршед

خلفی فرخ افضل از خورشید

Дӯши фазли худо ба кайвон дод

دوش فضل خدا به کیوان داد

Боди ҳрзи ваии он чаҳор малик

باد حرز وی آن چهار ملک

зи офати обу хоку оташу бод

ز آفت آب و خاک و آتش و باد

Гуфтамаш барнигор мавлудӣ

گفتمش بر نگار مولودی

Бӯи пас аз мо кунанд ёрони ёд

بو پس از ما کنند یاران یاد

Гуфт пеши ту ман кӣми шогирд

گفت پیش تو من کیم شاگرد

Худ мари ин марро тўӣии устод

خود مر این مر را توئی استاد

Ҳар чаҳ бошад дурусташи ореи зуд

هر چه باشد درستش آری زود

Ҳар чаҳ гўӣӣ бигӯ чаҳ кам чаҳ зиёд

هر چه گوئی بگو چه کم چه زیاد

Гуфтам аввали зи ҷамъи пои ҳасуд

گفتم اول ز جمع پای حسود

Нафй фармо ки чашми бади нрсод

نفی فرما که چشم بد نرساد

Солима пас бигӯ Уторидем

سالمه پس بگو عطاردیم

Аз сипеҳри фасоҳат инак зод

از سپهر فصاحت اینک زاد