Мирзои абдулҳусайни он марди род

میرزا عبدالحسین آن مرد راد

Зевари дили зеби дайну озини зин

زیور دل زیب دین و آذین زین

Дӯсташи пайваста дар эъзозу ноз

دوستش پیوسته در اعزاز و ناز

Душманаш ҳамвора дар ошӯбу шин

دشمنش همواره در آشوب و شین

Неъмати дунёу дайни пинҳону фош

نعمت دنیا و دین پنهان و فاش

Ҳақи фарои пеши орадаши қурби алидин

حق فرا پیش آردش قرب الیدین

Сӯии иклил ар фурӯзад чашми ҳуш

سوی اکلیل ار فروزد چشم هوش

Дар фазояд бар фурӯғи Фрқдин

در فزاید بر فروغ فرقدین

Фазлаш аз шаш сӯии олами гири бод

فضلش از شش سوی عالم گیر باد

То фарогиради фазои хоФқин . . .

تا فراگیرد فضای خافقین ...

Соли мавлудаши сФоӣии брнгошт

سال مولودش صفائی برنگاشت

Зонка буд ин нукта бар ваии фарзи айн

زانکه بود این نکته بر وی فرض عین

Боди он кӯдаки илоҳии ҷовдон

باد آن کودک الهی جاودان

Нури чашми мирзои абдулҳусайн

نور چشم میرزا عبدالحسین