Фарёди зи зарби дасти он чашми сиёҳ

فریاد ز ضرب دست آن چشم سیاه

КоФкнди маро ба хоки нокардаи гуноҳ

کافکند مرا به خاک ناکرده گناه

Аз сад нигаҳам наронад каси захмӣ ва ту

از صد نگهم نراند کس زخمی و تو

Сад захм задӣ бар дилам аз ним нигоҳ

صد زخم زدی بر دلم از نیم نگاه