То дидаи зи дидори ту давр афтода аст

تا دیده ز دیدار تو دور افتاده است

Ҷон низ чу синаи носабур афтода аст

جان نیز چو سینه ناصبور افتاده است

Дил бо ҳамаи талхкомӣ аз заҳри фироқ

دل با همه تلخکامی از زهر فراق

Аз шавқи шукри лабат ба шӯр афтода аст

از شوق شکر لبت به شور افتاده است