Дардо ки баъди воқеа ӣ Карбало ҳануз

دردا که بعد واقعه ی کربلا هنوز

Аз кин параст сина ӣ аҳли ҷафо ҳануз

از کین پر است سینه ی اهل جفا هنوز

Бо ин хато ки хост надонам барои чист

با این خطا که خواست ندانم برای چیست

Таъхири амри маҳшару ҳукми ҷазо ҳануз

تأخیر امر محشر و حکم جزا هنوز

Хӯни ду олам ар ҳама резанд дар қисос

خون دو عالم ار همه ریزند در قصاص

Ин қатлро вафо накунад хӯни баҳо ҳануз

این قتل را وفا نکند خون بها هنوز

Худ гар набӯд ҷони ҷаҳони он ҷаҳони ҷон

خود گر نبود جان جهان آن جهان جان

Пас чист каз миён наравад ин азо ҳануз

پس چیست کز میان نرود این عزا هنوز

Бар қиссаҳои куҳнау нави қарнҳо гузашт

بر قصه های کهنه و نو قرن ها گذشت

Ҳар рӯзи тозатар буд ин моҷаро ҳануз

هر روز تازه تر بود این ماجرا هنوز

Чун машки буии хӯн ба машом омад эй аҷаб

چون مشک بوی خون به مشام آمد ای عجب

Аз хоку реги ноҳия ӣ нинаво ҳануз

از خاک و ریگ ناحیه ی نینوا هنوز

Гар гӯши ҳуши сӯии ҳаримаши фарои диҳӣ

گر گوش هوش سوی حریمش فرا دهی

Хоҳӣ шунид сиҳаҳ ӣ вои аҳмдо ҳануз

خواهی شنید صیحه ی وا احمدا هنوز

Аъзои вай ба теғи ситами мунқатиъи зи ҳам

اعضای وی به تیغ ستم منقطع ز هم

Аҷзои осмону замини ҷо ба ҷо ҳануз

اجزای آسمان و زمین جا به جا هنوز

Душман ба қасд бар тани чокаши сутури тохт

دشمن به قصد بر تن چاکش ستور تاخت

Хокам ба сар накарда сар аз тани ҷудо ҳануз

خاکم به سر نکرده سر از تن جدا هنوز

Бркштаҳаш ба амд фарс ронаду нарми сохт

برکشته اش به عمد فرس راند و نرم ساخت

Ва инро ба кеши хеши нхўондии хато ҳануз

و این را به کیش خویش نخواندی خطا هنوز

Меъмори арш ва фарш даромад зи пои дареғ

معمار عرش و فرش درآمد ز پا دریغ

Венаи аршу фарши соиру собит ба ҷо ҳануз

وین عرش و فرش سایر و ثابت به جا هنوز

Гарми асирии ҳарамаши хасм ва ӯ задӣ

گرم اسیری حرمش خصم و او زدی

Чун мурғи сари бурӣда ба хӯни дасту по ҳануз

چون مرغ سر بریده به خون دست و پا هنوز

То осмон кашида камони дркмини ҳақ

تا آسمان کشیده کمان درکمین حق

Ало ба амди номдаҳи тирии хато ҳануз

الا به عمد نامده تیری خطا هنوز

Наъши ту поймол ва бенот ту дастгир

نعش تو پایمال و بنات تو دستگیر

Аммо бенот наъши фалаки худнамо ҳануз

اما بنات نعش فلک خودنما هنوز

Кӯрии нигар ки рӯз ба хӯни худои баланд

کوری نگر که روز به خون خدا بلند

Дастӣ ки буд шаб ба худо дар дуои баланд

دستی که بود شب به خدا در دعا بلند