Алҳмди ллаҳи алзии ирии аؤлёءи оётаи ФиърФўнҳо ,у слўтаҳи алии сидолмрслини Муҳамаду ?алаи аҷмъин !

الحمد للّه الذی یری اؤلیاء آیاته فیعرفونها، و صلوته علی سیدالمرسلین محمد و آله اجمعین!

Троҷми маҷолиси ақида . Қавла : « қул ани кантами тҳбўни аллоҳи Фотбъўнии иҳббкми аллоҳ . »

تراجم مجالس عقیده. قوله: «قل ان کنتم تحبون اللّه فاتبعونی یحببکم اللّه.»

Абтдоء : аввали шаҳри муҳаррами санаи смону арбаъӣну арбъмоиаҳ .

ابتداء: اول شهر محرم سنة ثمان و اربعین و اربعمایة.

Тазаккур , ани алхзри қол : « байни алъбду байни мавлоаи алифи мақом » . Ва кзлки зикри ани зўолнўни алмсрӣу боязиди албстомӣу алҷниду абии бикри алктонии разии аллоҳи анҳуам аҷмъин . Қоли зўолнўн : « алифи илм » ; қоли боязиду қоли алҷнид , қудси срҳмо : « алифи қаср » ; қоли Абубакри алктонӣ : « алифи мақом » . Қоли аллоҳи таъолӣ : « аФмни атбъи ризвони аллоҳи кмни боءи бсхти ман аллоҳ » илои қавла : « ҳам дараҷот » .

تذکر، ان الخضر قال: «بین العبد و بین مولاه الف مقام». و کذلک ذکر عن ذوالنون المصری و بایزید البسطامی و الجنید و ابی‌بکر الکتانی رضی‌اللّه عنهم اجمعین. قال ذوالنون: «الف علم»؛ قال بایزید و قال الجنید، قدس سرهما: «الف قصر»؛ قال ابوبکر الکتانی: « الف مقام». قال اللّه تعالی: «افمن اتبع رضوان‌اللّه کمن باء بسخط من اللّه» الی قوله: « هم درجات».

Ин дараҷот ки дарин оятаст ҳазор мақомаст .

این درجات که درین آیت است هزار مقام است.

Ва хабар дурустаст ботФоқаст махраҷ дар саҳеҳин аз форуқи аллоҳи ибни хитоб , разии аллоҳи анҳу , аз хабарӣ ки ҷбрил , пурсед аз расӯл : « мо алоҳсон ? » « эҳсон чист ? » ҷавоб дод : « ани тааббуди аллоҳи конки туроа » « хдоирои парастӣ ва чунон парастӣ ки гӯйӣ ӯро май бинӣ » , « ?фони лами ткни туроаи ?фонаи ирок » « агар ту ӯро наме бинии чунон доне ки ӯ туро мебинад » . Қоли ашшайхи шайхи алислом : ахбрнои мҳмдбни алии бен алҳсн : ахбрнои Усмони бен Саиди алдормӣ : ахбрнои сулаймони бен ҳарби ани ҳмодбни язиди ани мтри алўроқи ани абии бардаи ани яҳёи бен « иъмр » ани абди аллоҳи умри разии аллоҳи анҳо . Бҳзои алосноди алҳдиси бтмонаҳ . Харҷи ҳозои алосноди мусаллами бен алҳҷоҷи фии саҳеҳа .

و خبر درست است باتفاق است مخرج در صحیحین از فاروق اللّه ابن‌خطاب، رضی‌اللّه عنه، از خبری که جبریل ، پرسید از رسول : «ما الاحسان؟» «احسان چیست؟» جواب داد: «ان تعبد اللّه کانک تراه» «خدایرا پرستی و چنان پرستی که گویی او را می‌بینی»، «فان لم تکن تراه فانه یراک» «اگر تو او را نمی‌بینی چنان دانی که او ترا می‌بیند». قال الشیخ شیخ‌الاسلام: اخبرنا محمدبن علی‌بن‌الحسن: اخبرنا عثمان‌بن سعید الدارمی: اخبرنا سلیمان‌بن حرب عن حمادبن یزید عن مطر الوراق عن ابی برده عن یحیی‌ بن «یعمر» عن عبد‌اللّه عمر رضی‌اللّه عنها. بهذا الاسناد الحدیث بتمانه. خرج هذا الاسناد مسلم‌بن الحجاج فی صحیحه.

Ва он ҳазор мақоми мнзлҳост ки рўндгони басӯии ҳақ май раванд , то бандаро дараҷаи дараҷа май гзорннду бқбўлу қурби ҳақи таъолӣ мушарраф мешавад , ё худ манзили манзил қатъ мекунад то манзили охирин ки он манзили аишонро мақом қурбаст . Ва он қурби онҷо ки бргзрнд виро манзиласту онҷо ки вирои боздорнди он мқост ҳамчун Фрштгонро дар осмонҳо . Қавлаи таъолӣ : « ва мо мнои алои ?лаи мақоми маълум » ; « ибтғўни илои рбҳми алўсилаҳи أиҳми ақрб » . Ва ҳар яке аз он ҳазор мақоми равандаро манзиласт , ва ё бандаро мақом .

و آن هزار مقام منزلهاست که روندگان بسوی حق می‌روند، تا بنده را درجه درجه می‌گذارنند و بقبول و قرب حق تعالی مشرف میشود، یا خود منزل منزل قطع میکند تا منزل آخرین که آن منزل ایشانرا مقام قربست. و آن قرب آنجا که برگذرند ویرا منزلست و آنجا که ویرا بازدارند آن‌ مقاست همچون فرشتگانرا در آسمانها. قوله تعالی: «و ما منا الا له مقام معلوم»؛ «یبتغون الی ربهم الوسیلة أیهم اقرب». و هر یکی از آن هزار مقام رونده را منزلست، و یا بنده را مقام.

Ва гӯяндагони ин илм се мардонанд : яке аҳли таҳқиқ ,у дигари аҳли самоъ ,у сдигри аҳли даъвӣ . Муҳаққиқ аз ёфт нур бар сухани ваии пайдо ,у аҳли самоъ аз самоъи бегонагӣ бар сухани ваии пайдо ,у аҳли даъвӣ бар даъвии ваҳшат ва беҳурмат бар сухани ваии пайдо . Асноди ин илм ёфтаст ,у нишони дурустии он сари анҷоми он .

و گویندگان این علم سه مردانند: یکی اهل تحقیق، و دیگر اهل سماع، و سدیگر اهل دعوی. محقق از یافت نور بر سخن وی پیدا، و اهل سماع از سماع بیگانگی بر سخن وی پیدا، و اهل دعوی بر دعوی وحشت و بی‌حرمت بر سخن وی پیدا. اسناد این علم یافتست، و نشان درستی آن سر انجام آن.

Ва он ҳазор мақомро як турфаи алъайн аз шаш чиз чора нест : таъзими амру бими макр ,у лузӯми узр ,у хизмати бснт ,у зистани брФоқт ,у брхлқи бшФқт . Ва ҳар чанд ки шариъат ҳама ҳақиқатасту ҳақиқати ҳамаи шариъат ,у баннои ҳақиқат бар шариъатаст ;у шариъат беҳақиқат бекораст ,у ҳақиқат бе шариъати бекор ,у коркунандагони ҷузи азин ду бекораст .

و آن هزار مقام را یک طرفة العین از شش چیز چاره نیست: تعظیم امر و بیم مکر، و لزوم عذر، و خدمت بسنت، و زیستن برفاقت، و برخلق بشفقت. و هر چند که شریعت همه حقیقتست و حقیقت همه شریعت، و بنای حقیقت بر شریعت است؛ و شریعت بی‌حقیقت بیکارست، و حقیقت بی‌شریعت بیکار، و کارکنندگان جز ازین دو بیکارست.

Ва шарт ҳар манзилии азин ҳазор манзил онаст ки бтўбаҳи сӯрат дар шӯйу бтўбаҳи беруни ое , ки гуфт раби алъзаҳ : «у тўбўои илои аллоҳи ҷмъёи аиҳо алмؤмнўн » . Бандагони худро ҳамаи бтўбаҳ муҳтоҷ кард ,у зли хато бар ҳама пайдо кард ,у ҳамаро бтоўони ғифлату аҷз аз адои ҳақ мубтало кард ; бениёз шуд афв кард ,у биҷои узр нозон кард , ки гуфт : « ва ман лами итби Фоўлӣки ҳам алзолмўн » « ҳар кас ки на тоибст золимаст » . Ҳамаи халқро бадви ҳукм берун оварад . Мустафои салавоти аллоҳи алайҳи тавбаро силқи ниёзи мандӣу узр тақсирот гардонид ки гуфт : « أтўби алики ман знўнии кулҳоу лои ҳавлу лоқўаҳи ало бо ллаҳи алълии алъзим » .

و شرط هر منزلی ازین هزار منزل آنست که بتوبهٔ صورت در شوی و بتوبه بیرون آیی، که گفت رب‌العزة: «و توبوا الی اللّه جمعیا ایها المؤمنون». بندگان خود را همه بتوبه محتاج کرد، و ذل خطا بر همه پیدا کرد، و همه را بتاوان غفلت و عجز از ادای حق مبتلا کرد؛ بی‌نیاز شد عفو کرد، و بجای عذر نازان کرد، که گفت: «و من لم یتب فاولئک هم الظالمون» «هر کس که نه تایبست ظالمست». همه خلق را بدو حکم بیرون آورد. مصطفی صلوات‌ اللّه علیه توبه را صیلق نیاز‌مندی و عذر تقصیرات گردانید که گفت: «أتوب الیک من ذنونی کلها و لا حول و لاقوة الا با‌للّه العلی العظیم».

Аз ошноӣ то дӯсти дорӣ ҳазор мақомаст , ва аз огоҳӣ то бгстохӣ ҳазор манзиласт , ва ин ҷумла бар сад майдон ниҳода омад , валлоҳи алмстъон .

از آشنایی تا دوست داری هزار مقامست، و از آگاهی تا بگستاخی هزار منزلست، و این جمله بر صد میدان نهاده آمد، واللّه المستعان.