Аз майдони яқини майдон басират зояд . Қавлаи таъолӣ : « тзкрўои Фозои ҳам мбсрўн » басирати дидаи вар шуданаст . Басирати баса чизаст : басирати қабул ,у басирати атбоъ ,у басирати ҳақиқат . Басират қабул расед тести бёФти ошноӣ : « қади ҷоءкми бсоӣри ман рбкм » . Ва басирати атбоъи роҳи суннат бслобт супурданаст : « алии басираи ано ва ман атбънӣ »у басирати ҳақиқати мавлои худро бидида дил диданаст : « табсирау зикрии лкли абди мниб » . Басирати қабул дар назораи таҷорибу ъломот ва далоиласт . Ва басирати атбоъ дар китобу суннат ва осор салафаст . Ва басират ҳақиқат чароғаст дар дил ки « инакам » ,у Нидо дар гӯш ки « эдарам » ,у нишони равшан ки « бо тавъам » .

از میدان یقین میدان بصیرت زاید. قوله تعالی: «تذکروا فاذا هم مبصرون» بصیرت دیده ور شدن است. بصیرت بسه چیز است: بصیرت قبول، و بصیرت اتباع، و بصیرت حقیقت. بصیرت قبول رسید تست بیافت آشنایی: « قد جاءکم بصائر من ربکم». و بصیرت اتباع راه سنت بصلابت سپردنست: «علی بصیرة انا و من اتبعنی» و بصیرت حقیقت مولای خود را بدیدهٔ دل دیدنست: «تبصرة و ذکری لکل عبد منیب». بصیرت قبول در نظارهٔ تجارب و علامات و دلایل است. و بصیرت اتباع در کتاب و سنت و آثار سلفست. و بصیرت حقیقت چراغست در دل که «اینکم»، و ندا در گوش که «ایدرم»، و نشان روشن که «با توأم».