Аз майдони хатарати майдон ҳиммат зоядаст қўлъаҳи таъолӣ : « қади иълми мо антми алайҳ » . Ҳиммат хостаст аз дили бқимти дил . Ҳимматҳои олам сеаст : яке ҳиммат дар дунё ва он буи қатъӣаст ; манбаи илми марди он ,у ғояти умеди ваии он ,у қутби Асияи бсъии ваии он ; наузи биллоҳ ! ва аммо ҳиммат дар уқбо , он барқ наҷотаст ; дар дасти марди Аннани он , ва бар дили ваии унвони он , ва бар рӯзгори ваии нишони он . Ва аммо ҳиммати баҳақ , он бишорати Фўзст ; мардро бики ниёз аз ҳамаи ниёзҳо бениёз кунад ,у бики банд аз ҳамаи бандҳо озод кунад ,у бик дар аз ҳамаи дарҳо муқӣм кунад . Ҳиммат касе қимат вайаст , ва он баҳамат аз азал нишон вайаст , ва бар абади мҳрўист .

از میدان خطرت میدان همت زاید است قولعه تعالی: «قد یعلم ما انتم علیه». همت خواستست از دل بقیمت دل. همتهای عالم سه است: یکی همت در دنیا و آن بوی قطعیست؛ منبع علم مرد آن،و غایت امید وی آن، و قطب آسیا بسعی وی آن؛ نعوذ باللّه! و اما همت در عقبی، آن برق نجاتست؛ در دست مرد عنان آن، و بر دل وی عنوان آن، و بر روزگار وی نشان آن. و اما همت بحق، آن بشارت فوزست؛ مرد را بیک نیاز از همه نیازها بی‌نیاز کند، و بیک بند از همه بندها آزاد کند، و بیک در از همه درها مقیم کند. همت کسی قیمت ویست، و آن بهمت از ازل نشان ویست، و بر ابد مهرویست.