Аз майдони адаби майдон тамаккун зояд . Тамаккун онаст ки кори мардро малик гардад ки аз кӯшиш боз раҳад . Қавлаи таъолӣ : «у лои истхФнки аллазӣнаи лои иўқнўн » . Тамаккун аз се чиз бояд : ҷустан аз хуй дар се ҷой , ва аз тан дар се ҷой , ва аз дил дар се ҷой . Аммо тамаккун дар хуй , дар бим ва дар хашм ва дар ҳоҷат . Ва аммо дар тан , дар се ҷой : дар беморӣ , ва дар ғарибӣ ва дар дарвешӣ . Ва аз дил дар се ҷой : ва дар тмииз , ва дар ҳиммат .

از میدان ادب میدان تمکن زاید. تمکن آنست که کار مرد را ملک گردد که از کوشش باز رهد. قوله تعالی: «و لا یستخفنک الذین لا یوقنون». تمکن از سه چیز باید: جستن از خوی در سه جای، و از تن در سه جای، و از دل در سه جای. اما تمکن در خوی، در بیم و در خشم و در حاجت. و اما در تن، در سه جای: در بیماری، و در غریبی و در درویشی. و از دل در سه جای: و در تمییز، و در همت.