Аз майдони ҳурмати майдон ғайрат зояд . Ғайрат рашкаст бар чизе ки ғайри он биҷои он чиз нест . Ва он се чизаст : умраст , ва дилост , ва вақтаст . Аммо умри дўконст ,у хиради пероя ,у дайни моя ,у муъмини бозаргон : ва ҳарчӣ аз умр гузашт товонаст ё дармон ; ва он нафас ки дар онем ё тӯҳфааст ё доғ ;у ончӣ аз умр мондааст ё заҳраст ё трёқ . Ва дил хазина мардаст ,у шайтони душман ,у муроқибати қуфли он . Ва муъмини муҳтоҷ : ҳар чаҳ аз нафас май коҳад дар дил меафзоед , ва ҳарчӣ дар дунё мезояд аз қимат май коҳад , ва ҳарчӣ дар даъвӣ меафзоед аз моя май коҳад . Вақти марди соъат ғайбат мардаст аз худ : ҳар онкии онро бар мард бапушанд ё бабрад , душман тараст виро аз қотили вай ;у ҳаркии онро бар вай тақвият кунад , бар вай гиромӣ тараст аз зояндаи вай ; вақт бар худованди вақт гиромӣ тараст аз ду ҷаҳони вай .

از میدان حرمت میدان غیرت زاید. غیرت رشکست بر چیزی که غیر آن بجای آن چیز نیست. و آن سه چیزست: عمرست، و دلاست، و وقت است. اما عمر دوکانست، و خرد پیرایه، و دین مایه، و مؤمن بازرگان: و هرچه از عمر گذشت تاوانست یا درمان؛ و آن نفس که در آنیم یا تحفه است یا داغ؛ و آنچه از عمر مانده است یا زهرست یا تریاق. و دل خزینهٔ مردست، و شیطان دشمن، و مراقبت قفل آن. و مؤمن محتاج: هر چه از نفس می‌کاهد در دل می‌افزاید، و هرچه در دنیا می‌زاید از قیمت می‌کاهد، و هرچه در دعوی می‌افزاید از مایه می‌کاهد. وقت مرد ساعت غیبت مردست از خود: هر آنکه آنرا بر مرد بپوشاند یا ببرد، دشمن‌ترست ویرا از قاتل وی؛ و هرکه آنرا بر وی تقویت کند، بر وی گرامی‌ترست از زایندهٔ وی؛ وقت بر خداوند وقت گرامی‌ترست از دو جهان وی.