Аз майдони инбисоти майдон самоъ зояд . Қавлаи таъолӣ : « валави илми аллоҳи Фиҳми хиролосмъҳм » . Самоъ бедор карданаст аз хобу ҷнбониднст аз ором ва об доданаст куштаро , то хуфта кист ва оромидаҳ кист ва кушта чист . Самоъи зинда кунандааст ,у аҳли самоъ се мардонанд : яке онаст ки ҳаззи вай аз самоъи маънисту ҳосили он ; . . . ; сим онаст ки ҳаззи ваии латифаи исти миёни савту маънӣу ашороти он . Аммо он пешин истиқбол кард самоъро басаи чиз : бигӯаш сар ,у олати тмииз ,у ҳаракати тбоъ ; самоъи виро боз оварад аз се лиззат : яке аз осоиш , ва аз ғам ва аз шуғл . Аммо марди дувум истиқбол кард самоъро басаи чиз : бигӯаш ,у латофати назар ,у фоида ҷустан ба ниёз ; то боз оварад ӯро он самоъи ду тӯҳфа : роҳат аз дард ,у нукта аз ҳикмат . Ва аммо сими мард истиқбол кард самоъро ба се чиз : бнФси мурда ,у дили ташна ,у нафаси сӯхта ; то боз оварад ӯро насими инсӣ ,у ёдгори азалӣ ,у шодии ҷовдонӣ .

از میدان انبساط میدان سماع زاید. قوله تعالی: «ولو علم اللّه فیهم خیرالاسمعهم». سماع بیدار کردنست از خواب و جنبانیدنست از آرام و آب دادنست کشته را، تا خفته کیست و آرامیده کیست و کشته چیست. سماع زنده کننده است، و اهل سماع سه مردانند: یکی آنست که حظ وی از سماع معنیست و حاصل آن؛...؛ سیم آنست که حظ وی لطیفه‌ایست میان صوت و معنی و اشارات آن. اما آن پیشین استقبال کرد سماع را بسه چیز: بگوش سر، و آلت تمییز، و حرکت طباع؛ سماع ویرا باز آورد از سه لذت: یکی از آسایش، و از غم و از شغل. اما مرد دوم استقبال کرد سماع را بسه چیز: بگوش، و لطافت نظر، و فایده جستن به نیاز؛ تا باز آورد او را آن سماع دو تحفه: راحت از درد، و نکته از حکمت. و اما سیم مرد استقبال کرد سماع را به سه چیز: بنفس مرده، و دل تشنه، و نفس سوخته؛ تا باز آورد او را نسیم انسی، و یادگار ازلی، و شادی جاودانی.