Аз майдони сабри майдон ҷиҳод зояд . Ва ҷиҳоди бози кўшиднст бо нафас ва бо дев ва бо душман . Қавлаи таъолӣ : «у ҷоҳдўои фии аллоҳи ҳақи ҷиҳода » . Ва ҷиҳодро се рукнаст : бо душмани бтиғ , ва бо нафаси бқҳр , ва бо деви бсбр . Муҷоҳидони бтиғ сеанд : кӯшндаи мأҷўр ,у хастаи мғФўр ,у куштаи шаҳид . Ва муҷоҳидон бо нафас сеанд : яке мекӯшад ӯ аз Аброраст , ва яке май ёўд ӯ аз аўтодст ,у сими бозрстаҳ ӯ аз абдолст . Ва муҷоҳидон бо дев сеанд : яке бълми машғӯл ӯ аз мқрбонст , ва яке бъбодти машғӯл ӯ аз сдиқонст , ва яке бзҳди машғӯл ӯ аз аўлёёнст .

از میدان صبر میدان جهاد زاید. و جهاد باز کوشیدنست با نفس و با دیو و با دشمن. قوله تعالی: «و جاهدوا فی اللّه حق جهاده». و جهاد را سه رکنست : با دشمن بتیغ، و با نفس بقهر، و با دیو بصبر. مجاهدان بتیغ سه‌اند: کوشنده مأجور، و خسته مغفور، و کشته شهید. و مجاهدان با نفس سه‌اند: یکی می‌کوشد او از ابرار است، و یکی می‌یاود او از اوتادست، و سیم بازرسته او از ابدالست. و مجاهدان با دیو سه‌اند: یکی بعلم مشغول او از مقربانست، و یکی بعبادت مشغول او از صدیقانست، و یکی بزهد مشغول او از اولیایانست.