Илоҳии тобандаро хондӣ банда дар миён мардум танҳост ва то гуфтӣ биёи ҳафт андом ӯ шунавост аз одамӣ чаҳ ояд қадар ӯ пайдост , кӣсаи тиҳӣ ва бод паймост , ин кори пеш аз одам ва ҳаввосту ато беш аз хавф ва раҷост аммо одамии бсбб дидан мубталост , ба ноз касеаст ки аз сабаб дидан раҳост ва бо худ ба ҷафост

الهی تابنده را خواندی بنده در میان مردم تنهاست و تا گفتی بیا هفت اندام او شنواست از آدمی چه آید قدر او پیداست، کیسه تهی و باد پیماست، این کار پیش از آدم و حواست و عطا بیش از خوف و رجاست اما آدمی بسبب دیدن مبتلاست، به ناز کسی است که از سبب دیدن رهاست و با خود به جفاست