Илоҳӣ машраб мешиносам аммо во хӯрдан наме ёрам , дили ташна ва дар орзӯии қатраи мизорми сқоиаҳи маро сероб накунад , ман дар талаб дарёем , бар ҳазор чашма гузар кардам то ки дарё дарёбам , дар оташи ишқ ғариқӣ дидӣ ? ман чунонам , дар дарёии ташна Эй дидӣ ? ман онам , рост бҳирт зада монам ки дар биёбонам , фарёдами рас ки аз блоӣӣ ба фиғонам

الهی مشرب می شناسم اما وا خوردن نمی یارم، دل تشنه و در آرزوی قطره میزارم سقایه مرا سیراب نکند، من در طلب دریایم، بر هزار چشمه گذر کردم تا که دریا دریابم، در آتش عشق غریقی دیدی؟ من چنانم، در دریای تشنه ای دیدی؟ من آنم، راست بحیرت زده مانم که در بیابانم، فریادم رس که از بلائی به فغانم