Илоҳӣ шод бидонам ки аввал ман набудам ту будӣ , оташ ёфтанӣ бо нур шинохтан ту омехтӣ , аз боғи висоли насими қурб ту ангехтӣ , борони ваҳдоният бар гирди башарияти ту рехтӣ ба оташи дӯстии обу гули сӯхтӣ то дидаи ориф ба дидори худ омухтӣ

الهی شاد بدانم که اول من نبودم تو بودی، آتش یافتنی با نور شناختن تو آمیختی، از باغ وصال نسیم قرب تو انگیختی، باران وحدانیت بر گرد بشریت تو ریختی به آتش دوستی آب و گل سوختی تا دیده عارف به دیدار خود آموختی