Илоҳӣ гоҳе бахуд нагарм гӯям ки аз ман зортар кист , гоҳе ба ту нагарм гӯям аз ман бузургвортар кист банда чун баӣ худнигаради бзбони таҳқир аз кӯфтагӣу шикастагӣ худ гуяд :
الهی گاهی بخود نگرم گویم که از من زارتر کیست، گاهی به تو نگرم گویم از من بزرگوارتر کیست بنده چون بهی خودنگرد بزبان تحقیر از کوفتگی و شکستگی خود گوید:
Пари оби ду дидау пуроташи ҷигарам
پر آب دو دیده و پرآتش جگرم
Пари боди ду дастаму пар аз хоки серум
پر باد دو دستم و پر از خاک سرم
Ва чун ба лутфи илоҳӣу фазл раббонӣ нигарад , бзбони шодӣу неъмат озодӣ гуяд :
و چون به لطف الهی و فضل ربانی نگرد، بزبان شادی و نعمت آزادی گوید:
Чаҳ кунад арш ки ӯ ғошияи ман бикашад
چه کند عرش که او غاشیه من بکشد
Чун ба дили ғошияи ҳукму қазои ту кашам
چون به دل غاشیه حکم و قضای تو کشم
Буи ҷон оядам аз лаб чу ҳадис ту кунам
بوی جان آیدم از لب چو حدیث تو کنم
Шохи ъзи раведам аз дил чу балои ту кашам
شاخ عز رویدم از دل چو بلای تو کشم