Илоҳии ту дӯстони худро ба лутфи пайдои гаштӣ то қавмиро бшроби инс маст кардӣ , қавмиро ба дарёии даҳшат ғарқ кардӣ , Нидо аз наздики шнўонидии венашон аз давр додӣ , раҳеро боз хондӣу онгоҳи худ ниҳони гаштӣ аз вроءи пардаи худро арза кардӣ ва ба нишони бузургии худро ҷилва намӯдӣ то он ҷўонмрдонро дар водии даҳшат гум кардӣ ,у аишонро дар битобӣ ва бе туоне саргардон кардӣ , довар он дод хоҳони тўӣӣ ва дод даҳ он фарёди кунони тўӣӣу дяти он куштагони тўӣии дастгири он ғарқ шудаи гони тўӣӣу далели он гум шудагони тўӣӣ , то он гум шуда кӣ ба роҳ ояд ва он ғарқ шудаи куҷо ба карон уфтад ва он ҷонҳои хастаи куҷои бёсоинди воин қисса наонеро кӣ ҷавоб ояду шаби интизори ононро кӣ бомдод ояд ?

الهی تو دوستان خود را به لطف پیدا گشتی تا قومی را بشراب انس مست کردی، قومی را به دریای دهشت غرق کردی، ندا از نزدیک شنوانیدی ونشان از دور دادی، رهی را باز خواندی و آنگاه خود نهان گشتی از وراء پرده خود را عرضه کردی و به نشان بزرگی خود را جلوه نمودی تا آن جوانمردانرا در وادی دهشت گم کردی، و ایشانرا در بیتابی و بی توانی سرگردان کردی، داور آن داد خواهان توئی و داد ده آن فریاد کنان توئی و دیت آن کشتگان توئی دستگیر آن غرق شده گان توئی و دلیل آن گم شدگان توئی، تا آن گم شده کی به راه آید و آن غرق شده کجا به کران افتد و آن جانهای خسته کجا بیاسایند واین قصه نهانی را کی جواب آید و شب انتظار آنانرا کی بامداد آید؟

Ёр аз ғами ман хабар надорад гўӣӣ

یار از غم من خبر ندارد گوئی

ё хоб ба ман гузар надорад гўӣӣ

یا خواب به من گذر ندارد گوئی

Торик тараст ҳар замонии шаби ман

تاریک تر است هر زمانی شب من

Ёрб шаби ман саҳар надорад гўӣӣ

یارب شب من سحر ندارد گوئی