Илоҳии орифи туро ба нур ту медонад ва аз шуъоъи вуҷӯд иборат наметавонад дар оташи меҳри мисўзд ва аз нори боз наме пардозад
الهی عارف تو را به نور تو میداند و از شعاع وجود عبارت نمی تواند در آتش مهر میسوزد و از نار باز نمی پردازد
Ин ҷаҳон ва он ҷаҳон ва ҳар чаҳ ҳаст
این جهان و آن جهان و هر چه هست
Ошиқонро рӯй маъшӯқасту бас
عاشقان را روی معشوق است و بس
Гар набошад қиблаи олами маро
گر نباشد قبله عالم مرا
Қиблаи ман кӯй маъшӯқасту бас
قبله من کوی معشوقست و بس