Илоҳии дӯстдор аз забон хомӯшаст вале ҳолаши ҳама забонаст , вагар ҷон дар сар дӯстӣ кард шояд , ки дӯстро биҷой ҷонаст ғарқ шудаи об на бинад ки гирифтор онаст ба рӯз чароғ найафурӯзанд ки рӯзи худ чароғ ҷаҳон аст

الهی دوستدار از زبان خاموش است ولی حالش همه زبان است، وگر جان در سر دوستی کرد شاید، که دوست را بجای جان است غرق شده آب نه بیند که گرفتار آن است به روز چراغ نیفروزند که روز خود چراغ جهان است