Илоҳии ҳама аз ҳайрати бФрёднд ва ман аз ҳайрати шодам , ба як лбқики дарби ҳамаи нокомӣ бар худ бикшодам , дариғо рӯзгорӣ ки нмидонстм то лутфи туро дрёзм . Худовандо дар оташ ҳайрат овехтам чун парвона дар чароғ , на ҷони ранҷи тпши дида ва на дили ?илами доғ

الهی همه از حیرت به فریادند و من از حیرت شادم، به یک لبیک درب همه ناکامی بر خود بگشادم، دریغا روزگاری که نمی‌دانستم تا لطف تو را دریازم. خداوندا در آتش حیرت آویختم چون پروانه در چراغ، نه جان رنج تبش دیده و نه دل الم داغ