Илоҳӣ машраб мешиносам аммо во хӯрдан наме ёрам , дили ташна ва дар орзӯии қатраи мизорми сқоиаҳи маро сероб накунад , ман дар талаб дарёем , бар ҳазор чашма гузар кардам то ки дарё дарёбам , дар оташи ишқ ғариқӣ дидӣ ? ман чунонам , дар дарёи ташна Эй дидӣ ? ман онам , рост бҳирт зада монам ки дрбёбонм , фарёдами рас ки аз балое ба фиғонам .

الهی مشرب می شناسم اما وا خوردن نمی یارم، دل تشنه و در آرزوی قطرهٔ میزارم سقایه مرا سیراب نکند، من در طلب دریایم، بر هزار چشمه گذر کردم تا که دریا دریابم، در آتش عشق غریقی دیدی ؟ من چنانم، در دریا تشنه ای دیدی ؟ من آنم، راست بحیرت زدهٔ مانم که دربیابانم، فریادم رس که از بلایی به فغانم.